Teze çfarë dhurate do, i kam mbledhur lekët, flet motra e Silvanës që u “shua në aksidentin tragjik”: Aq shumë ishin dashur sa ikën të katërt bashkë

Teze çfarë dhurate do, i kam mbledhur lekët, flet motra e Silvanës që u “shua në aksidentin tragjik”: Aq shumë ishin dashur sa ikën të katërt bashkë

Të tjera rrë fime tr onditëse vijnë nga familjarët e familjes Gushi, që u sh ua tra gjikisht nga ak sidenti në a k s in Fier-Vlorë, teksa po vinin nga Greqia për të bërë pushimet në Shqipëri.

E motra e Silvana Gushit, Suela, rr ëfeu mes lo tësh në News24, r aportin që kishte me motrën, dhëndrin dhe dy mbesat e saj. Teksa zbuloi telefonatën e fundit me ta, rrugës për në Shqipëri, Suela tregoi edhe si e mori vesh lajmin tr onditës në spi tal, ndërsa tha se me mbesat, sidomos me Anastasinë, ishte shumë e lidhur.

“Motra ime iku 18 vjeçe, unë kam qenë shumë e vogël. Kam qa rë aq shumë, kur iku në Greqi. Mbeti sht atzënë, nuk na tha gjë, se ishte e vogël. Ditën që ka lindur vajzën, na ka marrë në telefon, do ta mbaj mend gjithmonë, dhe na tha që lindi.

Ajo vajza, Anastasia, kaq e bukur, nuk kishte fëmijë më të bukur se ajo. Nuk e di si e mo ri Zoti. Motra ime dhe unë ishim njësoj, rrobat bashkë i vishnim, më fliste, nuk kishte çupë më të mirë se ajo.

Vendin e asaj nuk e zë njeri. Jo se ishte motra ime, po më kor rekte, më e pastër, më e dashur, më kursimtare. Nuk do të ketë më njeri si ajo, edhe 5 m ilionë njerëz të tjerë të njoh. Fola atë ditë, më tha që po vinte dhe të mos dilja nga shtëpia.

Në 1 të na tës bëmë bisedën e fundit. I thashë mamasë ik merr pulë, se po vijnë. Sa vajti mami, u sht ri va te kr evat dhe hapa telefonin. U futa dhe në faqe të parë lexova për ak sident. Hap lajmin dhe shoh makinat, po nuk e dija çfarë makine kishte kunati. Mora mamin në telefon dhe e pyeta, ajo më tha të merrja babin.

E mora babin dhe e pyeta, më tha “Toyota”, aty u fi ka, më do gji diçka. I thashë mamit, më duket se kanë bërë ak sident, ishin tre të vde kur, po ato ishin katër.

Mora taksi dhe shkova menjëherë te spi tal, po aty nuk më jepte njeri fare asgjë. Dola zb athur. Ata nuk kishin numër shqiptari, numri grek nuk kapte më. Nuk e kuptoj të vish deri në derë të shtëpisë, aq shumë na paskan dashur, sa vd iqen 7 minuta larg shtëpisë.

Ata vinin në Shqipëri, kunati nuk ikte te shtëpia e tij, po rrinte te ne, e kishim si djalë, ishim shumë të lidhur. Shkova te sp itali, pashë po licë, ata më thanë të merrja ‘129’ të më tregonin. I mora në telefon, më thanë makinë “Toyota”, me ta rgë greke.

Merr doktorë, sht rëngo, kërkova të shkoja te m orgu, më tërhiqnin zv arrë dhe nuk më linin të shkoja. Më pyetën sa veta ishin në makinë, që të më tregonin.

Ju thashë që ishin katër veta, i përshkrova, dhe aty nuk mbaj mend më, mora mamin në telefon dhe i thashë që vd iq Vana me burrin e vajzat. Nuk mbaj mend më, u mblodh tërë Vlora, nuk më mbanin dot.

Çfarë të them më shumë, edhe lo tët nuk më dalin më, aq shumë kaq q arë. Kisha bërë 5-6 valixhe për mbesën, o sa më donin.

“O teze, më tha e vogla, kam mbledhur lekët, çfarë dhurate të të bëj, çfarë ngjyre të pëlqen”. Kam aq shumë gjëra për të thënë, po vetëm në një libër do i lexoni, që do jetë me emrat e këtyre. Aq shumë duheshin dhe me njëri-tjetrin, motra nuk h ante bukë pa burrin.

Aq shumë janë dashur, sa ikën të katërt bashkë. “O teze, pse nuk bëhesh mami jonë ti, se ti na mban me të mira”, më thoshte mua. Të shikosh katër ar k iv ole në mes të shtëpisë, nuk e di”, tha ajo.