‘Rrëfimi i një tranѕgjinori’: Ѕhkoja dhe në kiѕhë, të bëheѕha maѕhkull

‘Rrëfimi i një tranѕgjinori’: Ѕhkoja dhe në kiѕhë, të bëheѕha maѕhkull

“Të jesh transgjinor në Shqipëri”, kështu quhet e k s po z i t a e ç elur në Shtëpinë e Europës, në Tiranë, në kuadër të Muajit të Krenarisë kudo në botë.

Po si është të jesh tr a nsg ji nor në Shqipëri. Realiteti tregon se anëtarët e këtij komuniteti, shpesh duhet të ma skohen, ta mohojnë, apo ta fsh ehin i dentitetin se ks ual dhe jo rrallëherë të bien pre e dhu nës ve rbale dhe fiz ike.

“Të jesh tr a ng jinor, është më mirë të mos jesh fare në Shqipëri. Ti je i përjashtuar nga jeta familjare, je i përjashtuar nga jeta shoqërore dhe ekonomike. Mua m’u desh shumë kohë që ta pranoja i dentitetin tim gj inor.
Kur isha si mashkull përfundova shkollën, kam punuar në television, dhe në punë të ndryshme.
Zgjodha edhe të shkoja në kishë për të ndryshuar ndoshta mendimet e mia, ndoshta dora e Z otit do të më bënte mashkull. Si gurisht që nuk f unksionoi.

Unë mora postet më të larta në kishë dhe po në kishë më gj ykonin dhe më thoshin që ti nuk duhet të jesh tek p riftëria, por duhet të shkosh te shoqata e nd ihmës.
Unë për momentin po gjej të ardhura duke shkruar pjesë teatrale. Sapo kam vënë në sk enë një shfaqje që quhet “Zanafilla” dhe kam kapur va rgun ku Adami lind Evën, pra fe mi nil iteti e ka za nafillën tek një tr up mashkullor.
Në moshën 18-19 vjeçare vendosa të shfaqem kjo që jam edhe në shoqëri.

Ti je në de pr esion gjatë gjithë kohës. Edhe buka që ha ty nuk të shijon, kur nuk je vetvetja. Ne kemi zgjedhur bu rgun e Spvaçit për të realizuar këto foto që shikoni në ek spozitë. Pra bu rgun e të i n t ernuarve, pasi në njëfarë mënyre kështu ndihemi edhe ne sit ë internuar në këtë shoqëri. Kemi zgjedhur të po zo jmë me un iformat e shtetit, për të treguar që ne jemi gati të bëjmë re vo lu cion, për të bërë një ndryshim, sepse gj inia është e shumëllojshme, secili është I lirë ta zgjedhë atë, ashtu si ndihet.
Juli Ristani
Top Channel