“Në kohën time, po të ishe spiun nuk të jepte kush nuse”.

“Në kohën time, po të ishe spiun nuk të jepte kush nuse”.

“Në kohën time botimi i “Fjalorit të Gjuhës së Sotme Shqipe” nga “Rilindja” qe p ërjetuar si çast me rëndësi historike. Sot flitet e shkruhet gjuha shqipe pa dashuri, herë-herë si në kohën e Gjergj Fishtës! Dallimi: ne sku qeshim për gabime, sot mb urren me par aling uistikën! (Profesor Ruzhdi Ushaku në korridor më pat thënë: “Aq sa është i rëndësishëm libri fetar për një besimtar, aq është ‘FGJSSH’ për një shqiptar!”) Ishte viti 1980.

Në kohën time botimi i dhjetë veprave të Ismail Kadaresë ishte ditë festive dhe e pritëm si dhuratë, që na vinte nga Shqipëria duke e për jetuar si r ingritje dhe si rikrijim i se drës sonë të nëpërkëm bur. Ishte viti 1980, në vitin 1981, gjatë pro testave, u hoqën nga ra ftet e librarive. Ne duhej të besonim tutje se ishim të k eq dhe meritonim d iskri min imin! Sot vazhdon l ufta kundër identitetit aty ku mbeti Serbia, por tani nga shqiptarë!

Në kohën time për njëzet vjetorin e Fakultetit Filozofik, rreshti ishte dhjetëra metra i gjatë me studentë për të përshëndetur dhe shtr ënguar dorën e Elena dhe Ismail Kadaresë; për ta falënderuar për veprën, për krenarinë që na dhuronte dhe ëndrrat që na mundësonte! Sot nuk nderohen dijetarët, por inj orantët! Ja pse nuk ka rrugëdalje, pos mërgimit!

Në kohë kur unë isha student, ta lleshim me dijen e Fadil Hoxhës, Iljaz Kurteshit dhe Xhavit Nimanit, sot t allen me dijen e Ramushit, Thaçit dhe Veselit! Ja pse do të ar ratisen duke kër cyer edhe nga ballkoni! Nuk ka ndryshuar shumë në lartësi dhe thellësi, pos krenarisë së madhe me cektësinë, por jemi d ëmtuar, jemi kthyer prapa në shumë fusha dhe jemi shk apërder dhur kr yq e tërthorë”.Ju ft0jmë të nd1qn1 v1de0n më p0shtë…