Halla Nazë: Shoqja ime u martua me dashni, burri “cuIIak“ e nxorri në pikë të natës në qendër të fshatit!

Halla Nazë: Shoqja ime u martua me dashni, burri “cuIIak“ e nxorri në pikë të natës në qendër të fshatit!

Halla Nazë është e regullta e ng jarjeve të p ërjetuara në Redaksinë tonë. Ajo vazhdimisht na tregon ngj arje që i ka p ërjetuar në rininë e saj!Këtë herë na flet për një ng jarje shumë t ri shtuese për atë kohë, por edhe për kohën e ditëve tona!

Halla Nazë

Shoqja im nuk merrte burrë tjetër, pos atij që e dashuronte si “budalle”!Ajo ishte e bukur në moshën e saj të re!Të gjithë ata që e kërkonin, ajo ju thoshte me zërin lartë…

-Dëgjoni këtu, mos më kërkoni se do t’u shk el sikur bubrecat!

Megjithkëtë, ajo e dërgoi në vend in atin e saj dhe u martua me atë burrë që deshi!Këtë martesë e kishin k undërshtuar nënë e babë; i thonin vajzës së tyre:

-Bijo, hap sytë se ti nuk je nuse për atë derë!Ti je jopunëtore, ti flen deri në drekë; ajo familje është e as hpër, kërkon punë, kërkon për kushtim; ata nuk të lejojnë që ti ti ngr eshë po rdhët sa herë të kujtohet ty; mos, mos këmbën gul të bëhesh nuse e tij, sepse do përfundosh k eq!

Sido që të jetë, shoqja ime, e cila tani nuk jet on më ju tha…

-Do v des ose do ta marr atë që ma do zemra! Dhe kështu ndodhi!

Shoqja ime filloj jetën e nusërisë, por v eset, h ujet i morri me vete dhe me këto huje që kishte hëngri ko kën e vet!Më shumë hante d ajak se bukë, por fundi i saj ishte shumë t ragjik!Burri i vet atë e dë noi shumë rë ndë!E d ogji me cigare në gjithë tr upin, ja h oqi flokët “qel”, c ullak, pa tesha e nxorri në pikë të n atës në qendër të fshatit!

Ajo ng jarje sot e kësaj dite më kujtohet; t rish tohem kur e kujtoj atë s kenë të dh imbshme që p ërjetoi shoqja ime!