Nje histori e padegjuar e gruas e cila tregon se si kolegu i saj i punes ja. . deri sa ra ne. …..

Nje histor.i e padegjuar e gruas e cila tregon se si kolegu i saj i punes ja. . deri sa ra ne. …..

Me burrin njihem prej 8 vj etësh, ndërsa 7 vj et kemi që jemi martuar, por ende nuk kemi fëmijë, sepse kam pen.ges.a në sht.atz.ëni. E dua burrin tim. E duam njëri-tjetrin shumë.

Kalojmë mirë, por nuk jam e kën.aq.ur me jetën s.e.k su.ale që kemi, sepse unë kam nevojë çdo ditë për s.e.k.s. Nuk kam qenë kështu, por nuk di as vetë se nga më vjen dëshira e pa ng.opur për s.e.k.s. Thënë shkurt, jam bërë e pa.ngo.ps.hme…

Prej kur jam njohur me burrin tim, pra para 8 vjetësh, burri im ka qenë i vetmi që kam fje tur me të dhe i vetmi njeri në botë që ka pr.ek e ka lë.pir.ë t.ru.in tim. Më parë unë kam punuar në një bankë, por më larguan shkaku i tep.ricës tekno.logjike, siç thoshin ata. Dhe, pas një kohe gjeta përsëri punë, përsëri në bankë.

Pse shoqet e punës më kishin zil.i? Në fillim koleget e punës më kishin z.ili, sepse, vërtet, dallohesha me bukuri k.ar.shi tyre. Por, unë shihja punën time dhe çdo gjë shkonte mirë…

Por, rahatinë time shpirtërore ma p.ris.hi kolegu i zyrës, edhe pse, thënë të drejtën, ishte 5 vjet më i ri se unë… Me kalimin e kohës, pasi që u bën nja 3 muaj, te kolegu im vërejta një sjellje pak më ndryshe… Më shikonte me sy tjetër… Kur dilja në kafe me të, gjatë pau zës, filloi t’më jepte edhe komplimente, si: “bukur qenke veshur sot”, “uh sa po të rrika mirë ky fustan” etj.